Fotografie: kijken, creëren en delen

Mijn liefde voor fotografie begon vroeg. Op m’n zestiende stond ik al langs de startbanen van militaire vliegvelden, camera in de aanslag. Die snelle jets trokken me mateloos: snelheid, kracht en techniek gevangen in een fractie van een seconde. Op m’n zeventiende werkte ik in een fotozaak en daar ging een wereld voor me open. Niet alleen vanwege de nieuwste snufjes, lenzen en koopjes (die me overigens net zoveel hebben opgeleverd als gekost ), maar vooral door de techniek áchter het beeld.

Fotografie is voor mij altijd hobby gebleven, maar zeker geen bijzaak. Ik maak misschien geen commerciële reportages, maar noem mijn foto’s gerust meer dan alleen ‘kiekjes’. Wat begon bij straaljagers is langzaam verschoven naar objecten, landschappen en dieren. Alles waar vorm, detail en sfeer samenkomen, trekt mijn aandacht.

Wat ik mooi vind aan fotografie is dat het je dwingt om anders te kijken. Waar anderen doorlopen, blijf ik vaak net even staan. Een reflectie, een lijnenstructuur, een contrast tussen licht en schaduw. Dat soort momenten probeer ik te vangen. En ja, zelfs met een smartphone kun je prachtige beelden maken, zolang je maar snapt hoe je kijkt, hoe je licht leest en hoe je een compositie opbouwt. De basisprincipes blijven altijd hetzelfde.

Toch blijft de spiegelreflex met verwisselbare lenzen mijn favoriet. De controle, de kwaliteit, het spelen met scherptediepte: het is nog steeds onovertroffen. Maar het draait niet alleen om het gereedschap: het gaat om het zien!

Fotografie is voor mij: kijken, creëren en delen. Een manier om techniek en gevoel te verbinden. En vooral een excuus om de wereld nét even anders te blijven bekijken.