Honkbal: meer dan een spel

Als jongetje vond ik honkbal al fascinerend, maar pas op mijn dertigste stond ik voor het eerst écht op het veld. Geen jeugdopleiding, geen grootse ambities: “meer karakter dan techniek”, zeg ik als mensen mij vragen of ik een goede honkballer ben. Toch heeft dat me gebracht waar ik nu sta: als vaste senioren 2 speler bij B.S.C. Knights in Leek, midden in een hecht team waar plezier net zo belangrijk is als prestaties.

Ik ben een echte middenmotor; niet de beste, maar wel betrouwbaar. Je kunt me bijna overal kwijt: in het outfield hou ik overzicht en stuur ik meestal de andere 2 ‘collega’s aan. Ook op het tweede of eerste honk sta ik stevig in mijn schoenen. Wat me altijd geholpen heeft, is geduld: jarenlang kwam ik vooral op het honk dankzij 4 wijd. Ondanks de wedstrijd zenuwen moet je aan slag proberen de rust te bewaren. Niet overhaasten en je niet gek laten maken door de werper of catcher. De laatste tijd merk ik dat mijn slagprestaties verbeteren. Een mooie beloning voor al die trainingen. En ja, ik ben een ballenmagneet: regelmatig word ik geraakt door de aangooi van de werper. ‘Hit by pitch’ hoort er kennelijk bij.

Maar honkbal is voor mij veel meer dan statistieken. De derde helft, samen lachen na de wedstrijd, is minstens zo belangrijk. Het sociale karakter van deze sport maakt dat je elkaar blijft motiveren, ook als het even tegenzit.

Naast zelf spelen vind ik trainen en coachen minstens zo mooi. Het geeft voldoening om iemand net dat stapje verder te helpen; een betere slag, een zelfverzekerdere veldactie of een mooie vangbal. Tegelijk leer ik daar zelf ook weer van. Vanaf de zijlijn kan ik soms duizend doden sterven, want uiteindelijk ligt alles in de handen van de spelers zelf. Een mooie les in loslaten, want dat hoort ook bij het spel.

Kortom: honkbal is techniek, timing en teamwork. Maar vooral plezier, geduld en een tikje eigenwijsheid. En dat past mij precies.